skip to Main Content
Het Geefgedrag Van Nederland Verandert…

Het geefgedrag van Nederland verandert…

Na een lezing over het geefgedrag in Nederland onderbouwd met cijfers van de Vrije Universiteit Amsterdam blijkt dat Nederlanders zich steeds minder en korter willen committeren aan een goed doel. Dat merken wij bij Hart voor Kinderen natuurlijk ook. Zo doemde het volgende spookbeeld vertolkt in een korte parabel bij mij op:

Het is ‘s middags vijf uur en in Zuid-Afrika begint het al te schemeren. Meestal is het om een uur of zes wel donker. Een voor een druppelen de jongste kinderen van het pleeggezin in een dorp in Zuid-Afrika het gezinshuis binnen. De jongsten hebben buiten heerlijk kunnen spelen maar hebben inmiddels wel trek gekregen. Een van de kinderen roept: ‘Mama, wat eten we vanavond?’

Mama zit verdrietig op de bank en angstig voor zich uit te staren. Ze valt even stil. Mama, roept het jongetje weer: wat gaan we nou eten?

Ze roept de kinderen bij zich en de twee jongsten kruipen bij haar op schoot. Ze vertelt hen: mama heeft nog niet gekookt. Ik wilde vanmiddag naar het dorp gaan om eten te halen maar het geld was op.

Een van de zes kinderen riep: Maar mama, hoe kan dat nou? De kinderen keken beteuterd naar elkaar en zeiden: “Wie helpt ons dan?”

De buitendeur gaat opnieuw open en nog twee kinderen in de leeftijd van 8 en 10 jaar komen binnen en vliegen mama in de armen. “Wat is er aan de hand jongens”, vraagt mama. De kinderen antwoorden snikkend: “de juffrouw heeft gezegd dat we morgen niet meer naar school mogen komen. Ze heeft ons verteld dat we eerst weer schoolgeld moeten meenemen”. Mama wordt steeds angstiger. “Tja”, mompelt ze, “dat geld is er ook niet.” Ze denkt na over haar situatie. De kinderen hebben geen vader en zij heeft haar handen vol aan de opvoeding. Dat is haar opdracht: een betere toekomst voor deze kwetsbare kinderen. Trouwens een bijbaantje is niet zomaar te vinden. Ze is goed met kinderen maar heeft zelf nooit een opleiding gehad. Inmiddels wordt het steeds donkerder in de huiskamer en tegen één van de twee kinderen die net binnenkwam vraagt ze: “wil jij voor mama het licht even aandoen?” Het jongetje schakelt aan de knop maar er komt geen licht. Hij schakelt nog eens, en nog eens maar het blijft donker. “Mama”, roept hij, “heeft dat ook te maken met dat er geen geld is?” “Ja”, zegt ze, “dan hebben ze vandaag ook het licht, gas en water afgesloten.” Mama is ten einde raad en weet niet hoe het nu verder moet. Ze roept ze allemaal aan tafel en zegt: “lieve kinderen, mama heeft op dit moment geen oplossing. Maar onze hemelse Vader wel. Zullen we samen bidden dat er een oplossing komt?”

Een zielig verhaal? Het is wel een gedachte die me regelmatig bezighoudt. Er zijn wel 500 kinderen in diverse landen die op ons rekenen. En wat kan ik anders doen dan de moeder uit dit verhaal? Op die manier kan ik het op mijn beurt ook weer loslaten. Het is niet mijn werk, maar Gods werk. Ik wens u een gezegend kerstfeest. Het feest rondom het Kind uit de kribbe.

Louis Pool  – Initiatiefnemer Hart voor Kinderen